( 1 ) - مسئله عبادت و اطاعت ( 2 ) - توحيد در عبادت يكى از مطالبى كه هيچ مسلمانى نمىتواند نسبت به آن شك و ترديد به خود راه دهد ، اين است كه عبادت ( به معناى پرستش ) فقط به خدا اختصاص دارد . قبلا هم گفتيم لفظ « عبادت » در مقام اطلاق به همين معنى انصراف دارد و مختص كردن عبادت به خدا همان « توحيد در عبادت » است و توحيد در عبادت هم از توحيد ذات خداى واحد سرچشمه مىگيرد كه پيامبران براى ترويج و تعليم همين مسئله آمده‌اند و كتاب‌هاى آسمانى نيز به همان منظور نازل شده‌اند آنجا كه مىگويد : قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا إِلى كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَ لا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ . « 1 » بگو ! اى اهل كتاب بياييد به سوى سختى كه ميان ما و شما يكسان است كه جز خداوند يگانه را نپرستيم و بعضى از ما بعض ديگر را به جز خداى يگانه ، به خدايى نپذيرد ! پس ايمان به خدا با عبادت غير خدا جمع نمىشود ، اعم از اين كه اين عبادت ناشى از عقيده به تعدد خالق و انكار توحيد و يگانگى خدا باشد يا از عقيده به حجاب و واسطه‌گرى بين خالق و مخلوق سرچشمه مىگيرد كه هر دو عقيده ، بدون تفاوت ، فاسد و شرك‌آميز است ، ولى متأسفانه گروهى به اين عقايد فاسد مبتلا شده‌اند و معتقدند كه ما بين خالق و مخلوق حجاب و فاصله وجود دارد ، دعا و نداى خلق به خالقش نمىرسد و ارتباط مستقيم با خدا براى او امكان‌پذير نيست . در

--> ( 1 ) آل عمران / 64 .